به نام جلال الدين محمود به رشته‌ى تحرير و تأليف درآورده است . اين شرح همچون اكثر شروح به فارسى است و نسخه‌اى از آن در كتابخانه ملك تهران موجود است . 21 . از قرن دهم شرحى بىسروته از درويشى بىاطلاع نيز باقى است كه بيشتر جنبه‌ى ذوقى دارد تا علمى . 22 . خواجه معين الدين محمد بن محمود دهدار متخلص به فانى و مشهور به محمد دهدار ( متوفى 1016 ه ق ) شرح مفاتيح الاعجاز شيخ محمد لاهيجى را خلاصه كرده و آن را ايجاز مفاتيح الاعجاز ناميده است . و چنان كه از نام آن پيداست و خود دهدار نيز در مقدمه تأكيد دارد ، اين كتاب خلاصه‌اى است از آن كتاب و شرح مستقلى نيست . اين خلاصه به چاپ نيز رسيده است . 23 . شرح گلشن راز از نويسنده‌اى نامعلوم مربوط به قرن يازدهم هجرى . نسخه‌اى از اين كتاب در آستان قدس رضوى موجود است . شرحى متوسط و نسبتا جامع به زبان فارسى ، كه اكثر ابيات گلشن راز را در بر مىگيرد . ظاهرا شارح از پيروان طريقه‌ى نوربخشيه بوده است . البته نسخه اغلاط بسيار دارد و فاقد مقدمه است . ابيات آغاز گلشن راز نيز شرح نشده است . اين متن را برگرفته از مفاتيح الاعجاز لاهيجى دانسته‌اند . 23 . شرحى ديگر از نويسنده‌اى ناشناس كه نوشته‌ى خود را به زبان فارسى برنگاشته است . نسخه‌اى از اين كتاب در كتابخانه‌ى مركزى دانشگاه تهران موجود است . 24 . شرحى ديگر از نويسنده‌اى نامعلوم در دست است كه نويسنده آن را به زبان فارسى برنگاشته و براى شرح خويش بيست و شش مقدمه ذكر كرده است و پس از آن در حدود پنجاه صفحه به شرح گلشن راز پرداخته است .